Ben Hiç Bir Zaman Dolunay Olamayacağım

Aşk... Bir cümle midir yoksa bir kelime mi? Peki eğer cümle ise yüklemi ve öznesi nedir? Evet inkar edemezsiniz AŞK diye bir cümle var. Öznesi ve yüklemi olmayan ama iki yürekten oluşan.

Hayatım diye bir sesleniş var örneğin. Herkesin dilinde rezil olan bir kelime. Oysa ne kadar kısa ve net HAYATIM... Nefes alıp vermektir hayat ve bu yüzden nefesimiz olarak hissettiğimiz insana hayatım deriz, en azından BENCE...

Hayatım boyunca yaptığım hiçbir şeyden pişman olmadım, yanlış yaptığımı düşünmedim. Tek düşündüğüm, yanlış insanlar için o doğruları yapmış olmak, asıl koyanda bu olsa gerek. Hani herkesin her yerde okuduğu bir cümle vardır; hayatında olan herkes sana huzur verecektir kimisi gelmesiyle kimisi gitmesiyle... Kimin yazdığını şuan hatırlamıyorum ama doğruluğunu tartışmaya gerek yok sanırım.

Çok kısa değil yakın bir zamanda yıldız ve ay muhabbeti yaptım bir arkadaşla ve ayın hilal halini çok sevdiğini söyledi. Oysa ben ayın dolunay haline aşıktım. Neden diye sordu? Çünkü dedim, çünkü herşeyini tamamlamış daha ilerisi yok. Ve her şeyini tamamlamış olmanın gururu ile o kadar güzel aydılatıyor ki gecenin o karanlığını hayran olmamak elde değil. Ve sonra dedim ki “ben hiç bir zaman dolunay olamayacağım”. Ya yıldızlar? Sebepsizce baktıkça beni ağlatan tek gerçek onlar...

Sıkca dinlediğim bir şarkı var yalnız kaldığımda ve herşeyi özetleyen sözleri var;

“Her sevincin her kederin
En ölümsüz sevgilerin
Sonsuz denen göklerin
Herşeyin bir sonu varsa”

                Evet herşeyin bir sonu var diyor ve bu yazının da sonuna geliyorum. Biliyorum bu sefer saçma sapan şekilde bitti bu yazı ama anlatamadığım çok şey var, anlatmak için bulamadığım kelimeler var. Bir gün herşeyi anlatacak bütün kelimeleri topladığımda kitap yazacağım ve kitabımın adına da “Koybolan Kelimelerim” koyacağım...

                Sevgiyle, mutlulukla kalın. Benim mutlu olacak dermanım yokken, içimde kalan ufak mutluluk tanelerini size gönderiyorum. Ben kullanamıyorum siz tadını çıkarın ;)