Oysa ne güzel bir hayal dünyam vardı benim. Şimdi oda yok... Sizin hayallerinizin içine acı karıştı mı hiç? İnsan hayallerinin içinede acı sıkıştırır mı? Hayal nedir? Hayal kurarken tekrar tekrar ağlar mı insan?
Bazen gecenin
zifirisi gibi gelir hayat bize. Rütben ister çocuk olsun ister subay farkeder
mi zifiri karanlıkta? Mutsuzsun işte ve o yüzden zifiri seninde adın. Tamamen çıkmaz
sokaklarla dolu sanki, ucu bucağı gözükmeyen bir karanlık işte. Bir adım atsam karanlığın içinden
bana aydınlık gelen bir yöne doğru. Sonra biri gelse ve kulağıma fısıldasa “her
şey geçti”... Sonra ben bu mutlulukla deli gibi şarkı söylesem kimse duymasa
beni ama herkes beğense sesimi.
Hayaller ne baharlar saklar demi
içinde? Ne yeşeren umutlar. Bir gün o hayallerin biri gülümser belki bize diye,
deli gibi hayal kuruyoruz işte. Bir gün
mutluluk banada gülümser diye kuruyorum bu hayalleri... Umut nasıl fakirin
ekmeği ise, hayalde mutsuzun umudu işte.
Esaretin altında kalmış yüreğimin
nefesi
Yitip gitmek mi bunun tek çaresi?
Lambalar kapansın duyuluyor
gözyaşımın sesi
Üzülmesin sevdalılar
Leylasız mecnun yazmamış bu şehir
efsanesi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder